W hołdzie zmarłym Skorpionom i ich przyjaciołom

23 października 2026 r. grupa kilkunastu Skorpionów odwiedziła groby 23 Skorpionów i ich przyjaciół, którzy spoczywają na cmentarzu w Opolu-Półwsi. Na każdym grobie zapalono znicze. Wśród odwiedzanych grobów były miejsca wiecznego spoczynku płk. Stanisława Glińskiego i ppłk. Jana Zadwornego, przy których wykonano zdjęcia.

Podróż wojskowo-historyczna do Czerwonego Boru

16 października 2026 r. członkowie Stowarzyszenia „Pancerny Skorpion” oraz Szwadronu Skorpion odbyli podróż wojskowo-historyczną do Czerwonego Boru — miejsca stacjonowania 2. Brygady Pancernej Legionów i 1. batalionu czołgów. Celem podróży było spotkanie z kadrą i żołnierzami brygady oraz zapoznanie się z ich wyposażeniem, realizowanymi zadaniami i garnizonem.

Po powitaniu dowódca brygady, płk dypl. Adam Krysiak, zapoznał nas ze strukturą, zadaniami oraz przyjętymi przez brygadę tradycjami, wynikającymi z decyzji nr 178/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 września 2026 r., zgodnie z którą 1. batalion czołgów przejął między innymi tradycje Pułku 4. Pancernego „Skorpion”.

Opolskie Skorpiony zabrały ze sobą na spotkanie historyczny proporczyk, który po raz pierwszy był prezentowany podczas Święta Skorpionów w 1946 r. na Monte Cassino, przy pomniku pułku. Prezes Skorpionów, ppłk Zbigniew Koziarz, wręczył dowódcy brygady, a później również dowódcy 1. batalionu czołgów, statuetki Skorpionów.

Kolejnym punktem podróży było zwiedzanie zakładu karnego w Czerwonym Borze oraz znajdującego się pod nim schronu przeciwatomowego dla najważniejszych dygnitarzy PRL. O tym wszystkim wspaniale opowiadał nam dyrektor zakładu karnego, płk Zbigniew Jankowski.

Następnie udaliśmy się do rejonu zakwaterowania 1. batalionu czołgów, gdzie dowódca, ppłk Paweł Truszkowski, zapoznał nas z aktualnym stanem formowania batalionu oraz posiadanym sprzętem. W najbliższym czasie batalion zostanie wyposażony w koreańskie czołgi K2.

Podróż zakończono wspólnym obiadem. Serdecznie dziękujemy dowódcy 2. Brygady Pancernej Legionów i jego podwładnym za bardzo miłe przyjęcie i poświęcony nam czas.

Sprawozdanie z Rajdu pn. „Ostra Brama 2026”

10 lipca 2026 roku „Szwadron Skorpion” rozpoczął kolejny rajd pod hasłem „Ostra Brama 2026” dla uczczenia 82 rocznicy walk Armii Krajowej o wyzwolenie Wilna.Zbiórkę uczestników wyznaczyliśmy niedaleko granicy polsko-litewskiej w  miejscowości Giby. Miejsce na camping udostępniło nam Nadleśnictwo Pomorze. Tutaj zostawiliśmy też ciągniki i lawety do transportu Willisów.
11 lipca 2026 roku na trasę rajdu wyruszyło 9 Willisów z 25 uczestnikami i pieskiem Luśką. Po przekroczeniu granicy na lokalnym przejściu drogowym pomiędzy miejscowościami Nożegary – Kauknoris skierowaliśmy się do miasteczka Kopciowo, gdzie na starym cmentarzu znajduje się grób polsko-litewskiej bohaterki powstania listopadowego – Emilii Plater. Przy grobie zapaliliśmy znicze i wysłuchaliśmy prelekcji „Profesora” o życiu i walce Emilii Plater w powstaniu listopadowym. Zatrzymaliśmy się też na miejscowym rynku, gdzie znajduje się pomnik poświęcony bohaterce. Następnie udaliśmy się do Justanowa, gdzie znajduje się kolejny pomnik przedstawiający klęczącą
Emilię Plater w miejscu, gdzie stał dwór, w którym zmarła. Kolejnym punktem na trasie były Druskienniki. To dawne uzdrowisko polskie, położone nad Niemnem. To tutaj odpoczywał i kurował się Józef Piłsudski. W miejscu gdzie Marszałek przesiadywał wpatrując się w przepływający Niemen znajduje się pamiątkowa ławeczka. Zrobiliśmy tam zdjęcia i w strugach deszczu wyruszyliśmy dalej. Zatrzymaliśmy się na chwilę w Parku Gruta, gdzie na 20 hektarach utworzono skansen komunistycznych rzeźb. Koło wioski Puchacze z platformy widokowej podziwialiśmy piękne lasy sosnowe Dzukijskiego Parku Narodowego. Sprawdziliśmy też wytrzymałość rozpadającego się podwieszonego mostu na rzece Mereczance. Na nocleg zatrzymaliśmy się nad Jeziorem Lavysas – wśród iglastych lasów Puszczy Dainava.12 lipca 2026 roku udaliśmy się – głównie  drogami – w kierunku Wilna. Po drodze zatrzymaliśmy się w Trokach, tj. dawnej stolicy Litwy z malowniczym zamkiem na wyspie pośrodku jeziora Galwe. Na tle zamku zrobiliśmy pamiątkowe zdjęcia i udaliśmy się do restauracji, aby posmakować miejscowych kulinariów: cepelinów i kibinów. Postanowiliśmy również zwiedzić Mauzoleum w Ponarach. Ponary to miejsce koło Wilna, gdzie w latach 1941-1944 Niemcy i litewscy kolaboranci zamordowali blisko 100 tysięcy ludzi. Większość ofiar stanowiły osoby pochodzenia żydowskiego oraz Polacy. Ofiar polskich było około 20 tysięcy. Oprowadzał nas po tym miejscu nauczyciel historii oraz członek Wileńskiego Klubu Rekonstrukcji Historycznej Garnizon Nowa Wilejka – Waldemar Szełkowski. Przy monumentach dedykowanym
pomordowanym zapaliliśmy znicze. W Wilnie nocleg na trzy noce udzieliło nam polskie Gimnazjum im. Jana Pawła II.
13 lipca 2026 roku wzięliśmy udział w uroczystościach upamiętniających 82 rocznicę walk Armii Krajowej o wyzwolenie Wilna, zorganizowanych przez polonijne stowarzyszenia działające na Litwie. Na początku udaliśmy się na cmentarz w Kolonii Wileńskiej, gdzie w zbiorowej kwaterze spoczywa 58 żołnierzy Wileńskiego i Nowogródzkiego Okręgu AK, poległych w lipcu 1944 roku w czasie walk o Wilno a także zmarłych z ran w szpitalu polowym w Kolonii Wileńskiej. Towarzyszył nam Waldemar Szełkowski, który zapoznał nas z przebiegiem Operacji „Ostra Brama”. Tu również zapaliliśmy znicze. Braliśmy również udział w uroczystości przy pomniku upamiętniającym Polaków wywiezionych w głąb ZSRR w latach 1939-1956. Następnie udaliśmy się na Wiec Pamięci w podwileńskich Krawczunach, gdzie 13 lipca 1944 roku została stoczona bitwa żołnierzy AK z oddziałami Wehrmachtu. Jak co roku w Krawczunach zgromadzili się Polacy z Wileńszczyzny, kombatanci, harcerze oraz oficjalne delegacje. W intencji poległych odprawiono polową mszę świętą a przy pomniku poległych złożono wieńce i kwiaty. My również złożyliśmy swój wieniec. Uroczystość uświetnił koncert patriotyczny oraz piknik zorganizowany przez naszych rodaków mieszkających na Wileńszczyźnie. 14 lipca 2026 roku przeznaczyliśmy na zwiedzanie Wilna. Po mieście oprowadzał nas
wspaniały przewodnik, nauczyciel historii w polskiej szkole – pan Roman Sieniuć,
członek Garnizonu Nowa Wilejka. Wędrówkę po Wilnie rozpoczęliśmy od cmentarza na Rossie. Przy bramie wejściowej na cmentarz przeszliśmy przez mały cmentarzyk, na którym spoczywają żołnierze i ochotnicy, którzy polegli w latach 1919-1921 w walkach o Wilno. Są tu też groby żołnierzy AK poległych w operacji Ostra Brama w 1944 roku. Na dłużej zatrzymaliśmy się przy mogile z płytą z czarnego marmuru. Obok trumny matki Józefa Piłsudskiego złożone zostało tu serce Marszałka. Zapaliliśmy znicze i wykonaliśmy pamiątkowe zdjęcia. Wędrując po Starej Rossie spotykaliśmy groby znanych postaci, między innymi wybitnego uczonego Joachima Lelewela i malarza Franciszka Smuglewicza. W centralnej kaplicy cmentarnej wysłuchaliśmy prelekcji o
powstaniu styczniowym; spoczywają tu bowiem ekshumowani z wileńskiej Góry
Giedymina powstańcy styczniowi, w tym jeden z przywódców powstania na Litwie – Zygmunt Sierakowski. Z cmentarza na Starej Rossie przemieściliśmy się na Małą Rossę, gdzie pochowano żołnierzy i ochotniczki, którzy zginęli w walce o polskie Wilno. Zapaliliśmy kolejne znicze i udaliśmy się do kościoła św. Piotra i Pawła na Antokolu. To najpiękniejszy i najbardziej znany barokowy kościół w Wilnie. Podziwialiśmy unikalne białe wnętrza ozdobione tysiącami rzeźb i z zainteresowaniem słuchaliśmy opowiadania naszego przewodnika. Spod kościoła poszliśmy na Wojskowy Cmentarz na Antokolu. Spoczywają tu żołnierze wielu narodowości polegli w konfliktach XIX i XX wieku. Odwiedziliśmy także kwaterę polskich żołnierzy z wojny polsko – bolszewickiej 1919 –
1921 oraz z wojny obronnej w 1939 roku. Zatrzymaliśmy się też przy kwaterze obrońców litewskiej niepodległości poległych przy wieży telewizyjnej w styczniu 1991 roku. Po wizytach na wileńskich cmentarzach z parkingu pod Górą Trzykrzyską wyruszyliśmy na zwiedzanie Starego Miasta. Zatrzymywaliśmy się przy Katedrze św. Stanisława, Uniwersytecie Wileńskim, Pałacu Prezydenckim, kościele św. Ducha i dotarliśmy do Ostrej Bramy z kaplicą Matki Boskiej Ostrobramskiej. W trakcie wędrówki Starym Miastem z umieszczonych na budynkach pamiątkowych tablic dowiadywaliśmy się, gdzie mieszkali podczas pobytu w Wilnie: Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Stanisław
Moniuszko, Józef Ignacy Kraszewski i Czesław Miłosz. Przed Ostrą Bramą zrobiliśmy pamiątkowe zdjęcia i udaliśmy się do kaplicy, aby z bliska spojrzeć na obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej i chwilę się pomodlić. Zwiedzanie Wilna zakończyliśmy w restauracji z miejscowymi litewskimi przysmakami. Zajadaliśmy się blinami, ziemniaczaną kiszką i cepelinami. Z grupą najwytrwalszych wyruszyliśmy jeszcze  Górę Trzykrzyską. Spod trzech śnieżnobiałych krzyży, symbolu chrześcijaństwa miasta,
podziwialiśmy panoramę Wilna. 15 lipca 2026 roku opuściliśmy Wilno i wyruszyliśmy w kierunku Kowna. Przed wyjazdem podziękowaliśmy Dyrektorowi Gimnazjum im. Jana Pawła II, Adamowi Błaszkiewiczowi, za udostępnione nam noclegi. Na pierwszym postoju w drodze do Kowna „Profesor” zapoznał nas z historią „Buntu Żeligowskiego”. W Kownie zatrzymaliśmy się na parkingu przy ujściu Willi do Niemna. Obok zobaczyliśmy odbudowaną część zamku książęcego. Udaliśmy się na Plac Ratuszowy, gdzie atrakcją
jest budynek ratusza, który wszyscy nazywają „Białym Łabędziem”. Tuż przy rynku wstąpiliśmy też do Bazyliki Katedralnej św. Piotra i Pawła. W poszukiwaniu magnesów przeszliśmy też kawałek Aleją Wolności, która jest stosunkowo długim deptakiem. Trafiliśmy tu na lodziarnię z pysznymi owocowymi lodami. Z Kowna wyjechaliśmy w kierunku morza i dotarliśmy do Kiejdan, dawnej rezydencji Radziwiłłów. Po magnackim pałacu nic już nie zostało. Zachowała się za to XVIII-wieczna starówka i ratusz. Niestety
zbiór kalwiński z mauzoleum Radziwiłłów w podziemiach był niedostępny. Mogliśmy tylko pospacerować urokliwymi uliczkami. Na nocleg dotarliśmy nad jezioro Angiriu tvenkinys. Miejsce na prywatnym campingu udostępnił nam całkowicie bezpłatnie miejscowy weterynarz. 16 lipca 2016 roku podziękowaliśmy właścicielowi za miejsce biwakowe i ruszyliśmy
dalej na zachód. Po drodze mijaliśmy największe miasto na Żmudzi, Szawle. To tu, 8 lipca 1831 roku, w nieudanym ataku wojsk polskich generała Antoniego Giełguda na garnizon rosyjski uczestniczyła Emilia Plater. Przejeżdżaliśmy obok 21 metrowego pomnika Łucznika upamiętniającego zwycięstwo Żmudzinów nad rycerzami zakonu kawalerów mieczowych w bitwie pod Szawlami w 1236 roku. Kilkanaście kilometrów za Szawlami zatrzymaliśmy się koło Góry Krzyży. To historyczne miejsce pielgrzymkowe usiane setkami tysięcy krzyży i symbol litewskiego oporu. Liczba krzyży jest szacowana na około 200 tysięcy. Pobyt na Górze Krzyży wywarł na nas ogromne wrażenie. Na kolejny nocleg dotarliśmy nad jezioro Germonts. Zastaliśmy świetne warunki do kąpieli i
piaszczystą plażę. Mieliśmy też sympatyczne spotkanie z policjantami. Noc spędziliśmy w otoczeniu „diabłów”, bo wokół jeziora przebiegała ścieżka edukacyjna poświęcona legendom z diabłami w tle. 17 lipca 2026 roku ruszyliśmy już bezpośrednio nad morze. Po drodze zatrzymaliśmy
się jeszcze w Kretyndze. Odwiedziliśmy tu piękny park w zespole pałacowym
Tyszkiewiczów. Na miejscowym rynku pamiątkowe zdjęcia zrobiliśmy przy pomniku hetmana Jana Karola Chodkiewicza, zwycięskiego wodza spod Kircholmu i obrońcy Chocimia. W XVI wieku ród Chodkiewiczów był właścicielem Kretyngi. Nad morzem trafiliśmy na duży camping w Połądze. Połąga to największy i najbardziej znany kurort litewski nad Morzem Bałtyckim. Uzdrowisko założyli Tyszkiewiczowie. Władysław Reymont pisał tu III część „Chłopów” a Stanisław Witkiewicz malował marynistyczne pejzaże. Dzień zakończyliśmy na plaży i kąpieli w ciepłym morzu.
18 lipca 2026 roku w strugach deszczu pojechaliśmy do Kłajpedy. Przeczekaliśmy w samochodach ulewę i wyszliśmy na zwiedzanie miasta i dużego portu nad Zalewem Kurońskim. Rozpoczęliśmy od Placu Teatralnego. Zrobiliśmy pamiątkowe zdjęcia przy rzeźbie Anusi z Tharau – bohaterki wiersza miłosnego urodzonego w mieście poety Szymona Dacha – z XIX wiecznym teatrem w tle. Spacerowaliśmy po Starym Mieście, podziwialiśmy stare kamieniczki, domy z pruskiej cegły. Na nabrzeżu ujścia rzeki Dangi zobaczyliśmy stary żaglowiec Meridanas pełniący też funkcję pływającej restauracji. Z ciekawością przypatrywaliśmy się funkcjonowaniu obrotowego mostu giełdowego z
ręcznym mechanizmem. Po przeciwnej stronie rzeki zobaczyliśmy kilka ciekawych rzeźb i kłajpedzką syrenkę. 19 lipca 2026 rok wyruszyliśmy na Mierzeję Kurońską. Dostaliśmy się tam kursującym z Kłajpedy promem. Na niewielkim osiedlu Smiltyne, przy końcu Mierzei, trafiliśmy do delfinarium. Zobaczyliśmy tu rewelacyjne pokazy z udziałem delfinów i fok.
Zwiedziliśmy też Litewskie Muzeum Morskie na terenie XIX wiecznego fortu Nerii. Udaliśmy się również na urokliwą piaszczystą plażę. Warunki pogodowe nie sprzyjały jednak plażowaniu i kąpieli. Stamtąd wyjechaliśmy zatem w kierunku Nidy. Po drodze zatrzymaliśmy się przy rezerwacie kormoranów. W Nidzie, przy granicy z rosyjskim obwodem królewieckim, zatrzymaliśmy się w jednym z najbardziej spektakularnych miejsc na całej Litwie – Wydmie Parnidis. Rozpościerają się stąd wspaniałe widoki, jak okiem sięgnąć: woda, piasek i bezkresne lasy sosnowe. Z punktu widokowego na szczycie wydmy zrobiliśmy przepiękne zdjęcia. Po powrocie na bazę zwijaliśmy nasze namioty, bo
nad ranem zapowiadano obfite opady deszczu. Przygotowaliśmy nocleg zastępczy pod zadaszeniem.
20 lipca 2026 roku opuściliśmy camping w Polandze i wyruszyliśmy w drogę
powrotną. Na szczęście opady zanikły i kiedy dotarliśmy na camping nad rzeką w rejonie Pojegi było już pogodnie. 21 lipca 2026 roku przemieszczaliśmy się dalej wzdłuż granicy litewsko – rosyjskiej. W miasteczku Naumieście Kudirkowe, tuż przy granicy z obwodem królewieckim, mieliśmy kontrolę litewskiej służby granicznej. Poszliśmy tutaj nad graniczną rzekę Szeszupę i zrobiliśmy pamiątkowe zdjęcia przy litewskim słupie granicznym. Jeszcze do
niedawna znajdowało się tu przejście graniczne. Teraz przed mostem stoi szlaban, a na moście są zasieki z drutu kolczastego. Ciekawostką jest tutaj jedyne na Litwie Muzeum Ziemniaka. Ostatni camping na Litwie spędziliśmy nad granicznym jeziorem wisztynieckim. Bojki na jeziorze wyznaczają tu granicę pomiędzy Litwą i Rosją. Nocą mieliśmy ulewę, ale słoneczny poranek pozwolił nam wysuszyć namioty. 22 lipca 2026 roku opuściliśmy Litwę przekroczywszy granicę w okolicach wsi Wiżajny. Zatrzymaliśmy się w miejscowości Bolcie, w miejscu styku trzech granic: Polski, Litwy i Rosji. Trójstyk granic nosi nazwę Wisztyniec. Przemieściliśmy się do miejscowości Stańczyki, gdzie atrakcją turystyczną jest wieża widokowa oraz nieczynne już dwa wiadukty kolejowe. Z wieży widokowej obserwowaliśmy mosty kolejowe, polodowcową dolinę Błędzianki oraz jeziora: Dobellus Duży i Mały. Spod wieży udaliśmy się na nieczynne już mosty nazywane Akweduktami Puszczy Rominckiej. Są to
dwa mosty kolejowe z lat 1917 – 1918, nad rzeką Błędzianką, które to należą do
najwyższych w Polsce. Względy strategiczne spowodowały, że wybudowano je dla bezpieczeństwa, obok siebie, w odległości kilkudziesięciu metrów. Zrobiły na nas duże wrażenie. Późnym popołudniem dotarliśmy do Gib, gdzie rozpoczęliśmy naszą wyprawę i gdzie szczęśliwie czekały nasze ciągniki i lawety.
Willysami przejechaliśmy łącznie 796 mil tj. 1321 kilometrów. Zrealizowaliśmy w
całości plan wyprawy (w Treblince zatrzymaliśmy się już w drodze powrotnej). Podczas pobytu na Litwie uczciliśmy pamięć żołnierzy Armii Krajowej biorących udział w operacji „Ostra Brama”. Oddawaliśmy im hołd przy pomnikach i na cmentarzach. Wystawialiśmy poczet sztandarowy i zapalaliśmy znicze. Odwiedzaliśmy miejsca związane ze znanymi rodakami. Poznaliśmy wspaniałe zabytki i perełki turystyczne Litwy. Na Litwie spotkaliśmy wielu życzliwych i pomocnych nam ludzi. Kierowcy Willisów sprawili się na medal, podobnie jak same pojazdy, które poza drobnymi usterkami dzielnie pokonywały litewskie bezdroża. Bezbłędnie prowadził nas po drogach i bezdrożach Litwy „nawigator” Daniel Mamzer – zawsze znajdując ciekawą trasę. Na zawsze pozostaną w nas wspomnienia świetnie spędzonej przygody.
23 lipca 2026 roku przejechaliśmy 250 kilometrów do miejscowości Brok nad
Bugiem. Zatrzymaliśmy się na ośrodku Bindugi, gdzie zostaliśmy gościnne przyjęci przez właściciela. Namioty rozbiliśmy nad samym Bugiem.
24 lipca 2026 rok zrealizowaliśmy ostatni punkt planu – była to wizyta w Treblince. Zwiedzaliśmy niemiecki nazistowski obóz zagłady i obóz pracy (1941 – 1944 ). W wielkim ośrodku natychmiastowej zagłady, jakim była Treblinka II, zamordowano łącznie około 800 – 900 tysięcy ludzi, głównie Żydów. Tutaj zamordowany został wraz z dziećmi Janusz Korczak. Przez obóz pracy przeszło około 20 tysięcy Polaków i Żydów. Blisko 10 tysięcy z nich zmarło z głodu, wycieńczenia lub zostało rozstrzelanych przy pracy w żwirowni. Przy Pomniku Ofiar Obozu Zagłady w Treblince zapaliliśmy znicze. To miejsce wywarło na nas ogromne wrażenie. Trudno pojąć ogrom i okrucieństwo tych zbrodni. Po wizycie w obozie rozjechaliśmy się – część załóg odjechała do domów, a
część na spotkanie Willysów w Pomiechówku. Nasz Rajd współfinansowany był przez Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych – za wsparcie serdecznie dziękujemy. Nasze podziękowania składamy
również na ręce: Konsula Pana Zbigniewa Cioska, dyrektora Gimnazjum im. Jana Pawła II w Wilnie – Pana Adama Błaszkiewicza, naszych przewodników po Wilnie Waldemara Szełkowskiego i Romana Sieniucia członków Wileńskiego Klubu Rekonstrukcji Historycznej Garnizon Nowa Wilejka, Mirosława Łukaszewicza za pomoc w naprawie resora, Nadleśniczego Nadleśnictwa Pomorze – Pana Krzysztofa Bednarskiego, który przyjął nas w Gibach oraz Prezesa P.P.H.U. Max-Pol Pana Andrzeja Czajki za przekazanie zniczy, które mogliśmy zapalić na grobach naszych rodaków poległych i zamordowanych na terenie Litwy. Szczególne podziękowania należą się natomiast Adrianowi Mamzerowi za przygotowanie i przeprowadzenie Rajdu.
Lech Hrywna

Dziękujemy Ministerstwu Obrony Narodowej za przekazanie samochodu dla Stowarzyszenia ,,Pancerny Skorpion” – Szwadron Skorpion

 

 

 

W najbliższy piątek tj. 10.07.2026r. Szwadron Skorpion wyrusza na kolejną już 21 wyprawę szlakiem walk polskich żołnierzy podczas II wojny światowej. Tym razem rajd jest poświęcony żołnierzom Armii Krajowej, którzy w ramach operacji „Ostra Brama” wzięli udział w walkach o Wilno w lipcu 1944r. Trasa rajdu wiedzie m.in. przez Kolonię Wileńską i Krawczuny, gdzie uczestnicy rajdu wezmą udział w uroczystościach rocznicowych. Łącznie podczas rajdu pojazdy zabytkowe Szwadronu pokonają ponad 1500 km po drogach i „wertepach” Litwy. 

Rajd jest współfinansowany przez Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych za co serdecznie dziękujemy!

Uroczyste odsłonięcie czołgu T-72 w Czchowie

9 maja 2026 roku w Czchowie odbyły się uroczystości związane z oficjalnym odsłonięciem czołgu T-72, który stał się głównym elementem Parku Militarno-Historycznego utworzonego przy Baszcie. Wydarzenie zgromadziło licznych mieszkańców, pasjonatów historii wojskowości, kombatantów oraz zaproszonych gości.

Obchody rozpoczęły się Mszą Świętą w kościele parafialnym w Czchowie. Nabożeństwo zostało odprawione zgodnie z wojskowym ceremoniałem, a wśród celebransów znalazł się ksiądz pułkownik Karol Skopiński, delegowany przez Biskupa Polowego Wojska Polskiego, ks. bp. Wiesława Lechowicza.

Po zakończeniu liturgii uczestnicy przemaszerowali pod Basztę, gdzie odbyła się główna część uroczystości. Podczas ceremonii podniesiono flagę państwową, odsłonięto pamiątkowy obelisk poświęcony żołnierzom jednostek pancernych „Skorpion” oraz złożono wiązanki kwiatów, oddając hołd wszystkim, którzy służyli w wojskach pancernych.

W wydarzeniu uczestniczyły delegacje weteranów i przedstawiciele środowisk wojskowych z różnych części kraju. Szczególnym momentem była obecność członków Stowarzyszenia „Pancerny Skorpion” z Opola, którzy przywieźli historyczny proporzec 4. Pułku Pancernego „Skorpion”, towarzyszący żołnierzom tej jednostki podczas działań wojennych.

Dużym zainteresowaniem cieszyła się również prezentacja przygotowana przez Szwadron Pojazdów Historycznych. Odwiedzający mogli z bliska obejrzeć zabytkowe pojazdy wojskowe związane z tradycjami polskich wojsk pancernych.

Uroczystość była nie tylko okazją do oficjalnego otwarcia nowego miejsca pamięci, ale także do przypomnienia historii żołnierzy jednostek pancernych oraz ich wkładu w dzieje Polski. Organizatorzy podkreślali, że celem przedsięwzięcia jest pielęgnowanie pamięci historycznej i przekazywanie jej kolejnym pokoleniom.

Z głębokim smutkiem żegnamy śp. gen. bryg. Jerzego Jankowskiego – żołnierza, patriotę, samorządowca i społecznika, który przez całe życie służył Polsce oraz lokalnej społeczności.

Przez lata związany z Wojskiem Polskim i strukturami NATO, dał się poznać jako człowiek oddany służbie, pełen zaangażowania i szacunku dla historii oraz tradycji. Swoją działalnością pozostawił trwały ślad zarówno w Siłach Zbrojnych RP, jak i w sercach mieszkańców Czchowa i regionu.

14 maja 2026 roku rodzina, przyjaciele, żołnierze, samorządowcy oraz mieszkańcy pożegnali Go podczas uroczystości pogrzebowych w Czchowie.

Rodzinie i Bliskim składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Cześć Jego Pamięci.

Obchody 82. rocznicy Bitwy o Monte Cassino i Święto Stowarzyszenia „Pancerny Skorpion”

W maju 2026 roku w Opolu odbyły się uroczystości upamiętniające 82. rocznicę Bitwy o Monte Cassino, połączone ze Świętem Stowarzyszenia „Pancerny Skorpion”. Wydarzenie zgromadziło członków stowarzyszenia, przedstawicieli władz samorządowych, instytucji państwowych, środowisk kombatanckich, pasjonatów historii wojskowości oraz mieszkańców regionu. Była to wyjątkowa okazja do oddania hołdu żołnierzom, którzy walczyli pod Monte Cassino, a także do pielęgnowania tradycji związanych z jednostkami pancernymi noszącymi znak Skorpiona.

Obchody rozpoczęły się uroczystą Mszą Świętą, podczas której modlono się za poległych i zmarłych żołnierzy oraz wszystkich, którzy poświęcili swoje życie w walce o wolność Polski. Następnie uczestnicy udali się na cmentarz komunalny Opole-Półwieś, gdzie uczczono pamięć pułkownika Stanisława Glińskiego – pierwszego dowódcy Pułku 4 Pancernego „Skorpion”. Był to ważny moment przypominający o ludziach, którzy swoją służbą i poświęceniem zapisali się w historii polskich wojsk pancernych.

Główna część uroczystości odbyła się przy Pomniku Bojownikom o Polskość Śląska Opolskiego na placu Wolności. W atmosferze zadumy i szacunku wspominano bohaterów walk o Monte Cassino, odczytano Apel Pamięci oraz złożono kwiaty pod pomnikiem. Uczestnicy mieli okazję przypomnieć sobie znaczenie zwycięstwa odniesionego przez żołnierzy 2. Korpusu Polskiego, które stało się jednym z najważniejszych symboli odwagi i determinacji polskiego żołnierza podczas II wojny światowej.

W ramach obchodów przygotowano również wystawę poświęconą historii 2. Korpusu Polskiego. Dzięki prezentowanym materiałom uczestnicy mogli spojrzeć na losy żołnierzy generała Andersa z nieco innej perspektywy oraz lepiej poznać codzienność ludzi, którzy przeszli długą drogę do walk o wolność Ojczyzny.

Uroczystości były nie tylko okazją do wspominania wydarzeń sprzed ponad ośmiu dekad, ale także do integracji środowisk kultywujących pamięć historyczną. Spotkania, rozmowy oraz wspólne uczestnictwo w obchodach pokazały, jak ważne jest przekazywanie wiedzy o bohaterach Monte Cassino kolejnym pokoleniom.

Tegoroczne obchody po raz kolejny udowodniły, że pamięć o polskich żołnierzach pozostaje żywa, a ich odwaga, poświęcenie i patriotyzm nadal stanowią wzór dla współczesnego społeczeństwa. Dzięki zaangażowaniu organizatorów oraz wszystkich uczestników wydarzenie miało wyjątkowy i godny charakter, przypominając o wartościach, które od pokoleń budują polską tożsamość narodową.

 

Pasja, historia i motoryzacja spotkają się w jednym miejscu!
Zapraszamy na Zlot Zabytkowych Pojazdów Historycznych im. ojca generała brygady Adama Studzińskiego oraz XIII Rajd na Orientację im. ppłk br. panc. Mieczysława Białkiewicza.

To wyjątkowe wydarzenie poświęcone pamięci bohaterów bitwy o Monte Cassino oraz miłośnikom historycznej motoryzacji. Na uczestników czekają zabytkowe pojazdy wojskowe i cywilne, rajd terenowy, spotkania pasjonatów historii oraz niepowtarzalna atmosfera.

Oddajmy wspólnie hołd bohaterom i przeżyjmy motoryzacyjną podróż przez historię.